W procesie produkcji glazura jest wypalana i podczas tego procesu stapiają się cząstki mieszaniny wyjściowej, a także usuwane jest powietrze. Prowadzi to jednakże do powstawania niewielkich, często nawet mikroskopijnych przestworów w strukturze kafelka. Nawet, jeśli są one bardzo niewielkie, albo nawet niewidoczne gołym okiem to stanowią ognisko, w którym może zbierać się wilgoć. Zjawisko to ma dwa zasadnicze aspekty: po pierwsze, tam gdzie wilgoć, tam mogą rozwijać się wszędobylskie zarodniki grzybów, a grzyby, jak wiadomo, są jednymi z najsilniej alergizujących czynników. Mogą się one rozwijać zarówno w wilgotnych łazienkach jak też i na zewnątrz- wszędzie tam, gdzie uziarnowanie glazury na to pozwala. Dlatego tak ważne jest, aby płytki łazienkowe były odpowiednio zabezpieczone przed wilgocią. Jednak w pomieszczeniach nieogrzewanych i na przykład na tarasach pojawia się jeszcze jeden problem. Mianowicie woda, która zamarzając może uszkodzić płytki lub oderwać je od podłoża. Ustalono, że zjawisko to jest ograniczone do minimum, kiedy nasiąkliwość płytek nie przekracza trzech procent. Taki też jest próg nasiąkliwości płytek, które zaleca się używać do wykańczania powierzchni zewnętrznych
Pages:
Comments are closed.